Jan Błachowicz
W zawodowym MMA zadebiutował w lutym 2007 roku. Niecałe siedem miesięcy później wygrał turniej KSW Eliminacje we Wrocławiu, dzięki czemu związał się z KSW, największą polską organizacją mieszanych sztuk walki.
W maju 2008 roku (gala KSW IX) wygrał 8-osobowy turniej, pokonując m.in. Antoniego Chmielewskiego. W kolejnych dwóch walkach pokonał przez poddanie Christiana M'Pumbu i Maro Peraka − czołowych europejskich zawodników wagi półciężkiej
W 2009 roku wyjechał do USA, aby trenować w San Diego u boku Tomasza Drwala. Podczas jednego ze sparingów doznał ciężkiej kontuzji kolana, wymagającej operacji więzadeł krzyżowych, co spowodowało półtoraroczną przerwę w startach
Na ring powrócił w maju 2010 roku, gdy wystartował w turnieju wagi półciężkiej na gali KSW XIII w Katowicach. W ćwierćfinale znokautował Brazylijczyka Julio Brutusa, a w półfinale zmusił do poddania Wojciecha Orłowskiego, dusząc go zza pleców. W rozegranym 18 września w Łodzi finale (KSW XIV) zmierzył się z Danielem Taberą. Pokonał go przez techniczny nokaut (poddanie przez narożnik) ciosami pięściami w parterze.
19 marca 2011 roku przegrał podczas KSW XV z Rameau Thierry Sokoudjou, gdy nie wyszedł do trzeciej rundy z powodu obrażeń nogi doznanych na skutek niskich kopnięć zadawanych przez Kameruńczyka. Stawką walki było międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej[3]. 26 listopada 2011 roku, podczas KSW XVII doszło do rewanżu. Tym razem Błachowicz pokonał Kameruńczyka przez jednogłośną decyzję sędziów i odebrał mu tytuł.
W maju 2008 roku (gala KSW IX) wygrał 8-osobowy turniej, pokonując m.in. Antoniego Chmielewskiego. W kolejnych dwóch walkach pokonał przez poddanie Christiana M'Pumbu i Maro Peraka − czołowych europejskich zawodników wagi półciężkiej
W 2009 roku wyjechał do USA, aby trenować w San Diego u boku Tomasza Drwala. Podczas jednego ze sparingów doznał ciężkiej kontuzji kolana, wymagającej operacji więzadeł krzyżowych, co spowodowało półtoraroczną przerwę w startach
Na ring powrócił w maju 2010 roku, gdy wystartował w turnieju wagi półciężkiej na gali KSW XIII w Katowicach. W ćwierćfinale znokautował Brazylijczyka Julio Brutusa, a w półfinale zmusił do poddania Wojciecha Orłowskiego, dusząc go zza pleców. W rozegranym 18 września w Łodzi finale (KSW XIV) zmierzył się z Danielem Taberą. Pokonał go przez techniczny nokaut (poddanie przez narożnik) ciosami pięściami w parterze.
19 marca 2011 roku przegrał podczas KSW XV z Rameau Thierry Sokoudjou, gdy nie wyszedł do trzeciej rundy z powodu obrażeń nogi doznanych na skutek niskich kopnięć zadawanych przez Kameruńczyka. Stawką walki było międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej[3]. 26 listopada 2011 roku, podczas KSW XVII doszło do rewanżu. Tym razem Błachowicz pokonał Kameruńczyka przez jednogłośną decyzję sędziów i odebrał mu tytuł.
